In een stil plekje naast de universiteit in de binnenstad, vind je het Begijnhof. Naast het Sint-Catharinakerkje, heeft deze verborgen parel ook een prachtige binnentuin en een boomgaard. Geniet van een wandeling over de gekasseide straatjes in deze oase van rust uit de zestiende eeuw.

Een hechte gemeenschap

Begijnen waren devote vrouwen die in een gemeenschap leefden, maar geen kloostergelofte aflegden. Door dit bijzonder religieus leven hielden zij het midden tussen leken en kloosterlingen.

Het eerste begijnhof in Antwerpen (1240-1542), Het Hof Sion, lag ten zuiden van de stad, ver buiten de omwalling. Na de vernieling van Het Hof Sion, verworven de begijnen grond binnen de stad, waar zij hun begijnhof heroprichtten in 1545. Ondanks een moeilijke periode onder de Franse en Nederlandse heerschappij op het einde van de 18de en in het begin van de 19de eeuw, leefden hier begijnen tot ver in de 20ste eeuw. In 1986 overleed de laatste Antwerpse begijn, Virginie Laeremans.

De oorspronkelijke kerk werd verwoest in 1799, ze werd vervangen door de huidige Sint-Catharinakerk in 1827.

Rustig wonen

Vandaag heeft het Begijnhof een woonfunctie. Eerst waren de huisjes rond een pleintje opgetrokken, maar door het toenemend aantal begijnen werd een steegje bijgebouwd. Het oorspronkelijke karakter en de rust van het begijnhof zijn bewaard gebleven.